तेरा मराठी शब्दकोशांमधील ३,००,८७५ शब्दांचा एकत्रित संग्रह
शब्दार्थ
काहार
पु. फार त्रास. कहर पहा. 'पोटें पिटिलें काहारें ।' -तुग ६५४. 'बळी सर्वस्वें उदार । जेणें उभारिला कार । करूनि काहार । तो पाताळीं घातला ।' -तुगा १२५१.
काहणी and काहार See कहाणी and कहार.
पु. कार दगड पहा. जेथें पाण्याचा मार विशेष होतो (पूल वगैरे जागीं) तेथें हा उपयोगांत आणतात.
पु. भोई; कोळी; कहार पहा. 'काहारीं मग जाळियांत धरिला तो मत्स्यही चांगला' -अकक कृष्णकौतुक २.२६.
काहार
पहा : कार. जेथे पाण्याचा मार विशेष होतो (पूल वगैरे जागा) तेथे हा दगड उपयोगात आणतात. काहार
पु. फार त्रास; ताप. पहा : कहर : ‘पोटें पिटिलें काहारें ।’- तुगा ६५४.
पु. भोई; कोळी. पहा : कहार : ‘काहारीं मग जाळियांत धरिला तो मत्स्यही चांगला ।’ - अकक कृष्णकौतुक २·२६.
काहाडणी, काहाडणें, काहाणी, काहात, काहार, काहाली
हे शब्द कहामध्यें पहा.
संबंधित शब्द
गरीर
वि. उर्मट : ‘थोरली बायको काहार गरीर असता....’ - पेसाप ९५.
कारवा
पु. (नृत्य) स्त्रीचा वेष घेऊन डोकीस पागोटें व कमरेस तलवार लावणारा सोंगाड्या; किंवा पुरुषाचा वेष घेत- लेल्या स्त्रीचें सोंग; असें सोंग घेणारी व्यक्ति; अशा सोंगाड्याचा नाच. (क्रि॰ देणें; नाचणें; नाचविणें). [हिं. काहारवा; काहार = पालखीवाला भोई यावरून]
कारवा
पु. (नृत्य) स्त्रीचा वेष घेऊन डोक्याला पागोटे व कमरेला तलवार लावणारा सोंगाड्या किंवा पुरुषाचा वेष घेतलेल्या स्त्रीचे सोंग; असे सोंग घेणारी व्यक्ती; अशा सोंगाड्याचा नाच. (क्रि. होणे, नाचणे, नाचविणे.) [हिं. कहारवा; काहार = पालखीवाला, भोई यावरून]